Ben jij vastgelopen? Deze tips helpen je

Ik zit al bijna twee jaar thuis zonder werk. Eén keer of twee keer per week ga ik ergens naar toe. Meer zit er op dit moment niet in, naast mijn huishouden, sporten en mensen zien. Dit vertel ik niet om zielig te zijn, maar omdat het zo is. En ik weet dat er meer mensen zijn in een zelfde soort situatie. Ik heb deze tips geschreven voor jou, vanuit mijn eigen beleving. Ik hoop dat het je inspireert, want jij verdient het allerbeste, om weer naar boven te gaan, uit de negatieve spiraal.

Zoek op tijd hulp

Heb je het gevoel dat je er alleen voor staat? Weet je diep van binnen dat je er alleen niet uitkomt? Ga hulp zoeken dat bij je past. Ik dacht heel lang dat de enige optie een zware therapie zou zijn, maar nu heb ik 1 uur per week therapie waar ik blij mee ben. Kijk wat jou aanspreekt. Het is belangrijk dat je alles op tafel legt bij je therapeut, dan kunnen ze je goed helpen en weten wat er speelt, mentaal en fysiek.

IMG_3249

Blijf dingen doen die je leuk vindt

Je hoofd kan je helemaal gek maken. Waar je dan het meest blij van wordt helpt je om lekker in je vel te zitten. Als ik me niet lekker voel wil ik het liefst tv kijken, snoepen, alles uitstellen, en zit ik veel op mijn telefoon te kijken of ik berichten heb. Maarrr zoals je al raadt word ik daar eind van de dag niet blij van. Natuurlijk is het niet erg om die dingen af en toe te doen. Iets “moeilijks” doen kost wat extra: een stuk schrijven, gitaar spelen, schilderen, maar je bent ook trots en je breidt je skills uit. Op pad gaan en afspreken met vrienden heb je echt nodig! Soms lijkt het extra moeite, maar dat hoort erbij. Spelen en ontspannen is fijn, dat zijn we vaak verleerd.

Leer goed voor jezelf zorgen

Het is niet altijd makkelijk om signalen te lezen van je lichaam. Het ene moment denk je dat je niks kan, terwijl dat heus wel zo is. Het andere moment denk je alles te kunnen en kom je jezelf tegen. Ik probeer eerlijk naar de situatie te kijken en dan te doen en te voelen. Vaak komen daar angsten en pieker gedachten bij. En op goede dagen niet in eens veel verwachten, maar van moment tot moment bekijken. Het blijft een afweging van fysiek bezig zijn, je sociale leven en je werk/hobby’s. Ik probeer nu aan te voelen waar ik behoefte aan heb en in hoeverre het mogelijk is op dat moment.

IMG_3376

Train je aandacht, breek de cirkel

Zeker als je alleen thuis bent is het heel gemakkelijk om steeds te luisteren naar je gedachten en van alles te analyseren en te plannen. De gedachten die ik heb over mezelf hebben me eigenlijk nooit geholpen bij mijn herstel. Ik zocht altijd naar een oplossing in mijn hoofd, terwijl daar ook de oorzaak zit van stress en spanning. Net als geen vertrouwen hebben, onzekerheid, en weerstand tegen de situatie. Toen begreep ik opeens de betekenis van leven vanuit je hart. Klinkt vaag, maar voor mij betekent het keuzes maken vanuit liefde voor mezelf en niet vanuit angst en oordelen in mijn hoofd. Mediteren helpt me om mijn denkpatronen te doorzien.

Dit is deel 1 van deze inzichten. Het werd allemaal een beetje te lang dus hou mijn Insta of blog in de gaten voor een deel 2 als je aan het smullen bent van dit 😉

Liefs, Denise

Advertenties

Accepteren waar je nu staat

Ik heb een tijdje niet geblogd omdat het niet zo goed met me gaat sinds een aantal maanden. Ik had weer een terugval en baalde daar enorm van. Het voelde voor mij raar om allerlei tips en motivatie te schrijven voor jou als ik zelf nog niet eens weet hoe en wat nu verder. Maarrrr ik wil graag doorgaan met schrijven omdat het goed is voor me en het proces voor jou herkenbaar, inspirerend en leerzaam kan zijn.

Inmiddels gaat het weer iets beter dan een paar maanden geleden. Maar in januari lukte het weer niet zo goed om te blijven sporten en wilde ik opeens wat teveel. Nu besef ik hoe blij ik mag zijn dat het beter met me gaat en dat ik de tijd mag nemen om op te bouwen en genieten van wat ik wel kan doen. Want dat is juist het probleem: niet accepteren waar ik nu sta. Het is nooit goed genoeg! En dat bracht mij tot de ontdekking hoe zeer ik in het cirkeltje zit van faalangst en perfectionisme.

IMG_0876

Ik kom er steeds meer achter dat de “oude” manier van dingen benaderen nooit gewerkt heeft. De manier vanuit mijn hoofd en vanuit zelfkritiek. Dus eigenlijk vanuit negatieve overtuigingen. Het ene moment te bang om iets te proberen en het andere moment boos over mijn situatie en vinden dat ik van alles moet kunnen.

Soms zit je even in een negatieve spiraal om weer te beseffen dat dit niet de manier is om mee door te gaan. Ik zit nog niet echt in de acceptatie. Als je dat toe kan geven aan jezelf en met neutrale blik kan kijken hoe je reageert op dingen, hoe je patronen werken, dat is de eerste stap naar verandering. Zonder acceptatie is verandering niet mogelijk. Als ik steeds roep: “Ik wil dat het anders is dan nu!” Dan raak ik gefrustreerd en een grote kans dat ik weer handel vanuit oude patronen en is het cirkeltje weer rond. Zoveel nadenken over de situatie zorgt ook voor stress en dan geniet ik minder van de mooie dingen om me heen. 🙂

Heb jij ook moeite met acceptatie van waar je nu staat? Hoe ga jij daar mee om?

 

Jij bent belangrijk!

Wat jij voelt mag helemaal gevoeld worden. Wat jij denkt mag er helemaal zijn. Wat jouw mening is, is jouw mening. Wat jij lekker vindt, vind jij lekker. Op dat moment is dat wat het is. Jij hoeft jezelf niet klein te maken, bang voor een afwijzing. Een afkeurende blik van anderen. Een confrontatie. Je hoeft niet meer op je tenen te lopen, andere mensen pleasen. Jij hoeft niet aardig gevonden te worden door iedereen. Jouw mening is anders dan anderen, jij hebt zo je eigen voorkeuren. Andere mensen zijn anders. En dat is OK. Jij doet het op jouw manier. En dat is prima. Verschillen zijn mooi. We leren van elkaar, kunnen om elkaar lachen, vullen elkaar aan. En toch… is die mening ook maar een mening, zelfs die van jezelf.

Laterzz, Denise

P.S. Soort van note to self 🙂IMG_0545

Jouw levensreis is goud waard

Iedereen maakt zijn eigen reis door het leven. Dit gaat niet zonder slag of stoot. Dit gaat met pijn en je rot voelen. En daarna kom je er weer bovenop of je leert er mee leven.

Ik had altijd een idee in mijn hoofd dat alles wat er gebeurt fijn moet zijn. Dat alles comfortabel moet voelen anders kon ik het niet aan. Nu weet ik dat je pas echt leeft als je alles voelt, oncomfortabel en comfortabel. Als Yin en Yang. Het hoort bij het leven, het is leven! Als je het ene uitsluit dan kan het andere er ook niet helemaal zijn. De uitdaging is om het in de praktijk te leven. Dat ik alles mag voelen wat er is. Er ís niks anders, dit is goed genoeg zoals het is. Het loslaten van al je ideeën die je in je leven hebt verzameld, over wie je bent, wie je zou moeten zijn, wat het leven zou moeten zijn.

Model shoot Haarmode Micheal

Dit neemt niet weg dat ik ook doelen stel, een mens wil ergens naartoe werken. Daar is niks mis mee. Het verschil is dat je voelt, het is nu ook al oké en ik zal automatisch groeien, want dat doen mensen. In plaats van luisteren naar die stem die zegt: “Het is niet goed genoeg, jij schiet tekort”. En dan wanhopig rondrennen om je goed te voelen. Omdat het NU zo klote is… Daar gaat veel energie in zitten. Bezig zijn met je lasten, en wat moet IK er aan doen om er van af te komen??

Silly facesHee, maar wat vind ik nou echt belangrijk in mijn leven? Waar word ik blij van? Welke richting wil ik op? Dat is de uitdaging en ieder heeft zijn lessen daarin te leren. Zodat je jouw kracht vindt om je aandacht en energie te verschuiven naar dat wat jou gelukkig maakt.

X Denise

PS. Allebei de foto’s maken mij gelukkig

Ik moet de goede keuze maken!

Heel lang dacht ik dat ik steeds de beste keuzes moest maken. ’s Ochtends voelde ik de druk al om een goede dag te hebben, goed eten, goed bewegen, genoeg nuttige dingen doen, ook mijn hobby’s nog doen, en met voldoende resultaat. Dan had ik een goede dag en kon ik zonder nare stemmen in mijn hoofd gaan slapen. Ehhhh… dit is vrijwel onmogelijk. Eens in de zoveel tijd is het misschien wat rustiger in je hoofd maar de negatieve stemmen komen toch wel weer. Het is gewoon nooit goed genoeg, wat je ook doet. Dit zal altijd zo blijven. Maar het goede nieuws is dat ik die stemmen in mijn hoofd niet ben!!! Het zijn maar gedachten die komen en gaan. Twee vogels die zitten te tjirpen tegenover elkaar. Ik hoef er geen aandacht aan te besteden. Lees mijn blog over je gedachten niet meer serieus nemen.

IMG_3802.jpg
Links of rechts?

Vandaag las ik een artikel op Metronieuws.nl. Het ging over jonge mensen die last hebben van keuzestress. De generatie die alles in een keer zo goed mogelijk wil doen. Ik kan me er helemaal in vinden. Ik had ook het idee dat ik altijd de beste keuzes moest maken en de druk was enorm groot. Nog steeds hoor, dat is een heel proces om de dingen anders te gaan zien. Vooral als je perfectionistische gedachten hebt. Mede door mindfulness heb ik er een stuk afstand van kunnen nemen. Vooral ook door het inzicht dat er geen vrije wil bestaat. Dat keuzes gewoon gemaakt worden door het computertje in je hoofd. Er is wetenschappelijk onderzoek naar gedaan en het blijkt dat er al 6 sec van de voren activiteit is in het brein voor het besef van de handeling. Daarna komt het verhaal in je hoofd dat JIJ de keuze hebt gemaakt. Dit besef kan je helpen wat lichter naar je keuzes te kijken. Dat jij een fout maakt is ook maar een oordeel van je gedachten, wat is goed en fout eigenlijk? Dat is maar een perceptie… Het maakt niet zoveel uit of je links en rechts gaat, het is allebei oké. Kies waar jij je op dat moment fijn bij voelt. Je weet toch nooit wat er gaat gebeuren in de toekomst.

Maar het is goed om op tijd hulp te krijgen als je niet weet welke studie je zal volgen, wat je wilt in je leven. Leven vanuit je hart, omgaan met emoties en gedachten, weten wat je graag doet en waar je kracht echt ligt. Dat is iets wat we niet meekrijgen op school. Tenminste, zo heb ik dat ervaren. Dat is ook een trauma van mij, haha, omdat ik me niet zo kon vinden in het schoolsysteem. Ik vind het kwalijk dat er niet echt gekeken wordt naar de ontwikkeling van de jongeren. Aandacht voor wie je bent en wat je ervaart in plaats van leren leren leren, om een goede baan te scoren. Maar als puber kun je ook heel gesloten zijn dus misschien zit je daar niet op te wachten. Enfin, weer een hoop gefilosofeer. 🙂

Vind jij het moeilijk om keuzes te maken?

P.S. Twijfelen is ook oké, het gebeurt gewoon

De moed om dingen te doen die je eng vindt

Het is een hele uitdaging om langzaam aan dingen te doen die je eng vindt terwijl je denkt: als ik dit doe voel ik me ongemakkelijk, ga ik meer pijn voelen, voel ik nare emoties. Dat wil je niet voelen en zo ga je vermijden. Maar pijn hoort bij het leven en het leven is leuker als je er op uit gaat. Met thuis blijven kom je niet vooruit terwijl vooruitgang misschien wel mogelijk is in kleine stappen! Je bent het waard om plezier te hebben en je te omringen met leuke mensen.

Toen ik een maand geleden bij de revalidatiearts op gesprek was kwam ik erachter dat ik nog steeds erg bang ben voor een terugval. Zoals een half jaar geleden toen ik ineens zo weinig kon door de pijn. Ik vertelde dat ik het heb aangedurfd om naar mijn vader te gaan, wat een half uur rijden is. Weg van mijn veilige thuis waar ik elk moment op bed kan ploffen. Daarvoor ben ik een maand nergens naar toe geweest, alleen wat rondjes gewandeld. Naar het revalidatiecentrum gaan was ook al een overwinning. Een uur weg van huis zonder te liggen. En… het liep goed af. Ja een paar uur meer pijn, maar ik heb gewoon goed uitgerust. Toen kwam echt het besef… ik kan nog heel lang thuis op bed liggen maar dit schiet niet op, ik wil de deur uit!!! Liggen verslechtert mijn conditie juist. Dit wist ik natuurlijk allang, maar hé een mens is eigenwijs en ik moest het blijkbaar zelf allemaal ervaren. Dit is niet erg, het hoort bij het proces.

IMG_8889
Koffie gehaald met liefde

Ik wilde graag snel beter worden, zonder pijn. Maar nee, dat werkt niet zo. Het kost tijd en moeite met vallen en opstaan, dingen uitproberen, kijken waar je grenzen liggen. Leren hoeveel tijd je nodig hebt om te herstellen van dingen. En dat je ook dingen kan doen met pijn, dat het niet meteen erger hoeft te worden. Ook als je er veel aan denkt komt pijn naar de voorgrond. Hier ben ik mee aan het spelen. Twee weken later ging ik weer naar het revalidatiecentrum en ik had nu minder klachten erna. Hé mijn lichaam went aan activiteiten!

Donderdag ben ik naar de stad geweest met de bus. Ik was er een half jaar niet geweest. Ja het was spannend maar ik liet het over me heen komen. Ik voel de wereld weer een stukje meer opengaan voor mij. Of ik laat de wereld weer een stukje toe. Het was genieten en grappig dat alles dan zo speciaal is als je het weer kan doen. En daarna had ik stress dat ik geen pijn voelde en wanneer die pijn dan zou beginnen… haha gek hoofd.

The story continues…

Doe jij weleens dingen die je eng vindt?

6 manieren om je lat lager te leggen

Toen ik meer klachten kreeg moest ik meer dingen loslaten. En dat is knap lastig als je een perfectionist bent. Je wil eigenlijk zoveel en hetgeen af krijgen waar je aan begint… De lat lager leggen geeft je meer rust om het op je eigen tempo te doen en niet zo te stressen. Het heeft ook te maken met jezelf goed genoeg vinden om wie je bent en wat je doet. Het accepteren dat het nu niet zo gaat zoals je vroeger zou doen of wat iemand anders doet. Zeker met de feestdagen op komst kan je de druk al voelen om het huis helemaal te versieren, een groots feestmaal te maken en er tiptop uit te zien als je familie en vrienden op bezoek komen. Omdat het ook leuk is!! Maar het kost wel energie.

Latlagerleggen.jpg

Vandaag wil ik je deze tips meegeven om jouw lat lager te leggen:

  1. Minder moeten… want wat moet nou echt in het leven? Van wie moet je dit en dat allemaal doen op een dag of in een week? Doe waar jij je fijn bij voelt. Zeker als je weinig energie hebt dan is het fijn om prioriteiten te stellen zodat je in ieder geval energie hebt om de dingen te doen die je echt graag wilt doen.
  2. Begin klein… Nee echt heeeel klein! Toen het slechter met mijn gezondheid ging kon ik eerst maar kleine rondjes lopen. Je denkt neeee kan ik maar zo weinig… ja het was maar 5 minuten wandelen maar dat is nu, heb geduld. Klein beginnen is fijn om niet meteen de lat hoog te leggen zodat je daarna denkt: zie je ik kan dat niet en ga het dus niet meer proberen. Ook zorgt het voor minder stress als je weet dat het net te doen is voor je.
  3. Maak een realistische planning als je dat fijn vindt. Eentje die haalbaar is voor je. Maak baby stapjes. En evalueer hoe elk stapje ging. Zodat je vaker succes momentjes kan hebben. Als je steeds kleine stapjes maakt en die haalt dan blijf je gemotiveerd in plaats van dat je steeds “mislukkingen” ervaart. Natuurlijk kan je altijd fouten maken! Je kan bijvoorbeeld te snel naar het volgende stapje gaan en dan weet je oké nog even bij het oude laten.
  4. Verwachtingen loslaten. Als je hoge verwachtingen hebt valt alles tegen en word je gedemotiveerd. Je hoofd oordeelt over je prestaties. Je wilt veel en inderdaad weer die hoge lat… In je hoofd ziet het er ook zo makkelijk uit. Ja hoor doe ik wel even… Maar dan is de realiteit toch anders. Je weet ook nooit van te voren hoe je je op dat moment voelt, dus kijk het aan van moment tot moment. Hierdoor heb je veel meer rust in je hoofd.
  5. Beloon jezelf, vier ieder succes!! Alles wat je doet is een stapje dichterbij jou doel. Haal dat dubbele hamburger menu en koop die dure schoenen. Kopje thee met een filmpje kan ook, doe ff normaal.
  6. Focus op de weg, niet op de bestemming. Een heerlijk cliché die vast bij je schoonouders op de wc hangt. Het is belangrijk om het doel in zicht te blijven houden om de juiste koers te varen. Maarrrr geniet en kijk om je heen, waar ben je nu? Sta stil bij wat je al gedaan hebt en waar je nu bent! Als je al bij het resultaat wil zijn word je een naar mens.

Hoe hoog leg jij de lat voor jezelf?

Liefs Denise